Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara yol açabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. Beynin bu tür hasarları görüm yeteneğini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyin merkezine gösteren sensörler gibidir. Beynin kullandığımız görsel kısımlar, görüntüleri anlamlandırmak için kullanılır. Biraz ağır kasıtlı olmayan bozukluk bu işlemi yavaşlatabilir. Netice olarak, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görme kabiliyetini zorluyor, görünüşteki kayıp söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, gözleri sağlıklı olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar gören neden bütün görme alanlarının kapanmasına düzenleyebilir. Beynin bu alanlara ulaşamayışı dünyanın büyük bölümünde bölük görüntüler oluşturmasına sebep olabilir. Bu durumda, gözlerin sağlıklı olup olmaması hiçbir önemi olmayan bir kişisel durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar, görüntüleri görsel hatalar veya ciddi nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, hastaların çeşitli düşme tehlikeleri beraberinde getirebilir. Hastalar, fark etmedikleri kısıtlı düzenleri düşünmeden fark etmeden kayarlar. İlginç olan ise, beynin bu duruma yapılan zararları nedeniyle bir görme alanı kısıtlı şeklindedir. Özde belirtilen, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebike kısmını yer. Bu durumun en ilginç örneği, Anton Sendromu olarak bir hastalık şeklidir. Beyin hasarına genellikle tedavi bulunmamakla birlikte, öznel kişilerin gördüklerini gerçekten inanmak istediği gibi idrak etmesi çok zordur. Bu düzenek, gerçekliği algılama kavrayışımızı sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda oluşan yırtılmalar, hayali nesnelerin, görünen ve tanımlanmış şekillerin görüntülenmesine neden meydana gelebilir. Bunun ölçüt, psikolojik olmayan görüntülerin sonucudur dahilinde genellikle görme kaybı birlikte kendini gösterir. Nöral ağlar dışarıdan gereksiz görüntü uyarısı ulaşmadığında, kendi iç depolarını kullandığı çalışmalar başlar. Netice olarak, beyin bozuk katharıs, boşluk, eski hafıza veya tesadüfi canlandırılmış sembolleriyle doldurmaya çalışır, hastaya gerçek olmayan düzen sağlar. Gönüllüler bu|bu|n] görünümlerin sıklıkla sahte olduğunu toplamda fazla korku ve şaşkınlık diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel görüntü görenleri kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı gözlemlenmez. İnme sonuçlarında, Parkinson hastalığı veya şiddetli beyin rahatsızlıkları dahil. Charles Bonnet Sendromu, görmenin eksikliğine bağlı ortaya çıkan yaygın beyin ile ilgili bir örnektir. Görüş alanındaki görülen nesnelerin gerçek olmadığını zihin ve idrak edebilirler. Bu bağlamda, görsel bozukluk görüntüleri deneyimleyen hastaların, psikolojik etiketler yerine, detaylı nörolojik tetkikleri yaptırmaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, kaçınılmaz adımların atılmasını zorunludur. Hasta bireylerin zamanda kontrol edilmesi, sinir sisteminin kendi sağ kalan nöronları desteklenerek kaybedilen görme kapasitesini tekrar öğrenmeye sağlayabilir. Uygulanan kişiye özel göz egzersizleri ve düzenli eğitimler, bireylerin görme alanlarını daha verimli kavramalarına katkı sunar. Bu rehabilitasyonlar, hastaların sosyalleşmelerini dikkatle taramayı sağlamayı sağlar, kazalara karşı koruma azalabilir. Erken müdahale sayesinde, uygulayanlar bir arada özgür yaşamlarını daha hızlı.